تایتل قالب طراحی سایت سئو قالب بیان


۷ مطلب با موضوع «احساسی نوشت» ثبت شده است

در آغوش دریایی از شن در صحرایی وسیع ایستاده است. تا چشم کار می کند، تا دور دست ها شن است و صحرای خالی؛ خالی از غوغای زندگی. تصویر گاه و بیگاه پیش روی چشمانش سرابی بیش نیست. صحرا آغوشش را تنگ تر می کند  گویی که میخواهد او را در خود حل کند.


روشا مجد ۹۶-۳-۰۳ ۷ ۹ ۱۵۰

روشا مجد ۹۶-۳-۰۳ ۷ ۹ ۱۵۰


در کشتزار محبت آرام قدم بزن. مهربانی را نفس بکش. خوشه های محبت را نوازش کن و در فصل درو دسته های درو شده مهر را در آغوش بگیر؛ تا تنت بوی محبت و مهر بگیرد. مهر را باید باور کرد. مهر پیکره تراشی است که پیکره دلت را می تراشد و صیقل می دهد. بگذار پیکره تراش محبت طرحی نو از جنس مهربانی، بر پیکره دلت بیندازد. کودک مهر را ببوس و بر شانه هایت سوار کن. کشتزار محبت را قدم بزن و هم نوا شو با خنده های کودکانه مهر.

" مهر را باید باور کرد. "

" مهر را باید دنبال کرد. "

" مهر را باید در آغوش گرفت."


روشا مجد ۹۶-۲-۰۱ ۱۱ ۱۳ ۱۴۱

روشا مجد ۹۶-۲-۰۱ ۱۱ ۱۳ ۱۴۱


کنار برکه ای زیبا رقص قوهای سپید را به تماشا نشسته ام. نیلوفر سیال در آب مرا به وجد آورده است. سنجاقک های رنگی بر شانه ام بوسه می زنند و من دلواپسی هایم را به آرامش و سکوت آب سپرده ام. گوش کن! آب، ملودی آرامش وسکوت را  چه زیبا بر تارهای برکه می نوازد. گوش جان را باید سپرد به جادوی سرانگشتان آب، جادویی که پلک هایم را به هم آغوشی یکدیگر می برد و این زمزمه را بر لب هایم جاری می سازد:

" بنواز و برهان مرا از هیا هوی دور از این برکه "

" بنواز و برهان مرا از هیاهوی دور از این برکه "


روشا مجد ۹۶-۱-۲۴ ۷ ۹ ۱۳۵

روشا مجد ۹۶-۱-۲۴ ۷ ۹ ۱۳۵


مرداب دلت را دریایی کن تا عظمتش تو را به اوج ببرد. دل دریایی افقی دارد که نقطه وصل تو به آسمان آبی است. دریای دلت را دریاب! تو را چه به مرداب دل دیگران؟!


روشا مجد ۹۶-۱-۲۲ ۱۰ ۸ ۱۱۷

روشا مجد ۹۶-۱-۲۲ ۱۰ ۸ ۱۱۷


امشب تاریکی و سرما همه ما را به صحنه نبردی زیبا فراخوانده اند. این دو در این شب به رسمی دیرینه شبیخون می زنند به سپاه روشنایی و آفتاب؛ نبردی طولانی به وسعت مهربانی قلب ها، شادی، هم صحبتی و صدالبته امیدواری؛ امید به آمدن و خرامیدن سپیده صبح.

یلدا!

این شب طولانی پرنده خیالم را پرواز می دهد به سمت و سوی قصه ها و افسانه های شیرین شبانه. داستان هایی از جنس پیروزی نیکی بر بدی و تاریکی بر روشنایی. تاریکی هرچه در این شب به دامان زمان چنگ می زند بلکه بر درازای خود بیفزاید یارای ایستادن در برابر پرتوهای درخشان آفتاب که همچون تیرهای از چله رها شده در قلبش فرود می آیند را ندارد؛ بالأخره سپر می اندازد و روشنایی همه صحنه نبرد را فرا می گیرد.

یلداتان آرام، شاد و خجسته!


روشا مجد ۹۵-۹-۳۰ ۰ ۱ ۵۵

روشا مجد ۹۵-۹-۳۰ ۰ ۱ ۵۵


عشق این مقوله ازلی - ابدی پرتو افکنی اش در دل عشاق معجزه ای بیش نیست. نجوایی است اشارت گونه که تارهای جان را استادانه می نوازد. کلاف پیچیده ای است که عشاق را بی قرار و ناآرام وصل به سر میدواند. دلباخته عشق در طریق عشق ورزی دیوانه وار در پی سر کلاف است.

زهره را نماد عشق می یابد. اسطوره ها و الهه های عشق را زبان به تحسین می گشاید.

از فرط علاقه زمزمه می کند و گلبرگ های بابونه و نسترن را به شیوه عشاق فرانسوی به بازی می گیرد؛ یکی پس از دیگری گلبرگ ها را پر پر و خطاب به محبوبش نجوا می کند:

« دوستت دارم، اندکی، بسیار، با تمام وجود، عاشقانه، دیوانه وار، نه اصلاً دوستت ندارم. »

به گمانم در چرخه پر پر کردن گلبرگ ها واژه «دوستت دارم» سهم آخرین گلبرگ است.

عاشقانه ای به سبک عشاق فرانسوی!


روشا مجد ۹۵-۶-۲۴ ۱۲ ۲۰ ۲۵۶

روشا مجد ۹۵-۶-۲۴ ۱۲ ۲۰ ۲۵۶


دل که تاریک شد ذهن میشود جولانگاه وهم و خیال. خیالاتی که سقوط تو را در ورطه های هولناک، حتمی میسازد؛ از منبع نور دور میشوی. گویی هیچگاه به آن نزدیک نبوده ای...قلب های مهربان و روشن پرواز میکنند به قله های کمال. مهربانی و صداقت رادر واژه ها نمیتوان ریخت. خوبی، مهربانی و یک رنگی را باید با همه وجود به دنیای اطرافت عرضه کنی.اعتماد به اوهام اعتماد به خناس است.


روشا مجد ۹۵-۶-۱۱ ۳ ۴ ۷۳

روشا مجد ۹۵-۶-۱۱ ۳ ۴ ۷۳


مهربان ترین ! هوایم را داشته باش؛ حتی زمانی که تو را فراموش می کنم.


دنبال کنندگان بیانی
نویسندگان