روشا مجد

دنبال کنندگان ‎+۲۰۰ نفر این وبلاگ را دنبال می کنم

۴ مطلب در آذر ۱۳۹۶ ثبت شده است

یلدا بانوی شب شعر و قصه

سه شنبه, ۲۸ آذر ۱۳۹۶، ۰۸:۱۸ ق.ظ
به آسمان نگاه می کنم. برف، آرام و سنگین می بارد. زیر چتر شب خبرهایی است. ترانه ای به گوش می رسد گویی ترانه زمستان است؛ همان که یلدا بانوی شب شعر و قصه، قرن هاست که می سرایدش. گوش نواز و نجواگونه؛ همچون آواز افسونگران دریا.
یلدا، قاصد زمستان است که سوار بر اسب سیه فام شب شده تا خبر آمدن زمستان را به اهالی زمین بدهد؛ همان ها که در کلبه های گرم و باصفایشان، زیر آسمان پرمهر خدا زندگانی را بغل کرده اند و عاشقانه نثارش می کنند؛ همان مردمانی که دانه های دلشان اناری است؛ همان ها که چشم روشنی شان مهر است و پیشکشی شان لبخند. مردمانی که همزاد مهرند و می دانند که زندگی هدیه خداوند است. آری، یلدا قاصد فصل سرماست برای زمین و زمین دیار آفتاب است؛ دیار عشق و شادی! تا بوده غم و اندوه تابوی دیار آفتاب بوده. از روزگاران دور، در این دیار پاسبانان در کوی و برزن غم را به غل و زنجیر می کشیدند و در سیاهچال می انداختند. آنان تنها روشنایی را برمی تابیدند و بس!
یلدا شبی است که گنبد مینا، چلچراغ هایش چشمک زنان ناز می ریزند و دلبری می کنند. مردمان دیار آفتاب در این شب پر ستاره به یمن قدوم خورشید، الهه مهر! تا پگاه صبح دست افشان و پای کوبان، گیسوان سیه و بلند یلدا را شانه می زنند و می بافند تا با افسون دست ها و زمزمه هایشان یلدا به خوابی عمیق فرو برود و خورشید، میترای صبح رخ بنماید. خرم روزی است آن روز که ایزد مهر(خورشید) چشم به جهان بگشاید.
حالتان خوب، فالتان خجسته و یلداتان شاد!
 

دریافت ترانه شب یلدا

 

  • روشا مجد(ز_خ)

عروسک گلی خودم شدی...

يكشنبه, ۱۹ آذر ۱۳۹۶، ۰۵:۵۶ ب.ظ

می گوید: بی همتا! چه بازی زیبایی به راه انداخته ای با شبنم هایی که عصاره دردند. هان؟! تیله های خوش دستی اند، نه؟! چه لذتی دارد بازی با آن ها! اینگونه نیست؟ بی شک می گویی: تو را چه؟! آنگاه که روحم را در تو دمیدم و تو را سرشتم، عروسک گلی خودم شدی. هرگاه اراده کنم تو را می شکنم. اصلا بارها و بارها می شکنمت، با اشک هایت تیله بازی می کنم. کوه ها را بر سرت فرو می آورم. ادعایی داری؟ اصلا می توانی ادعایی داشته باشی؟! می خواهم لگدمالت کنم. مشت های روزگار لاکردار را به جانت بیندازم. حرفی است؟! و او چه عاجزانه و غریبانه نفس را در نطفه خاموش می کند. نطق حق است دیگر؛ پاسخی ندارد.

# زهرا خدری


پی نوشت: خدا نباشد بی کس ترینیم!

  • روشا مجد(ز_خ)

باران ارکستر سمفونی خداست.

جمعه, ۱۰ آذر ۱۳۹۶، ۱۲:۵۱ ق.ظ

باران که می بارد، پنجره احساس را باید گشود و او را دعوت کرد به  نوشیدن یک ماگ، شکلات داغ یا یک فنجان چای زنجبیلی. با باران باید کوچه های احساس را قدم زد و عاشقانه سرود. سمفونی باران را از پشت پنجره احساس، باید تماشا کرد. می دانی؟ باران، ارکستر سمفونی خداست؛ قطره های باران می نوازند و می خوانند و خدا رهبری می کند ارکستر باران را. چه قطعه ای می شود قطعه باران! گوش نواز و موزیکال. قطعه ای که مسیح فصل هاست.

#زهرا خدری

  • روشا مجد(ز_خ)

بوسه های باران

پنجشنبه, ۲ آذر ۱۳۹۶، ۰۸:۵۱ ق.ظ

بغض آسمان بلأخره ترکید. مگر می شود طبیعت، نفس های آخرش باشد و آسمان اشک هایش جاری نشود؟! باران، اشک آسمان است که گاهی هم به وقت پاییز، از آبی چشمانش جاری می شود و بر بالین طبیعت می چکد. گویی آسمان مرگ زمستانی طبیعت را در رخساره زرد پاییزی اش به تماشا نشسته و عزای پیش از موعد به راه انداخته! نرم نرمک می بارد و تن رنجور طبیعت را بوسه هایی از جنس دلتنگی می زند.

# زهرا خدری

  • روشا مجد(ز_خ)