روشا مجد

نویسندگان

شهدخت

سه شنبه, ۳ مرداد ۱۳۹۶، ۰۸:۰۵ ب.ظ

رد کردن خط قرمزهای جامعه، عرف و دین یا شکستن چهارچوب ها قهرمانت نمی کند علی الخصوص اگر جنس لطیف باشی. فلسفه خلقت جنس لطیف آرامش بوده و بس! او را چه به چالش و هیاهو! مخلوقی زیبا و آرام که باید چون جواهری زیبا جلوه گری کند اما پشت ویترین! جواهری دستفروش، دیده ای تا به حال؟!

دختر شرقی که باشی؛ از همه مهمتر دختر ایرانی که باشی، « وسترنیسم » در تفکرت جایی ندارد. هویت اسلامی و ملیت شرقی و ایرانیت  را تاج می کنی و بر سرت می نهی. شهدختی میشوی برای خودت. شهدخت ایرانی که باشی، با لباست، با قلمت، با روابطت، بسترسازی نمی کنی برای جولان دادن شیطان، برای سیاهی، برای سقوط آزاد! دختر ایرانی که باشی نمی گویی وا مصیبتا! چرا در روز دختر قانون روابط آزاد برای دختران تصویب نمی کنند؟! شهدخت ایرانی داغ می نهد بر چشمان تفکر اومانیستی غرب. وبوسه ای عاشقانه می زند بر تفکر اسلامی ایرانی.


پ ن:  وسترنیسم: غرب گرایی (یک گرایش فکری که از سنت های خودی و شرقی بیزار است) . 

پ ن:  جواهری: جواهر فروش

  • روشا مجد

به مناسبت روز تولدم

يكشنبه, ۲۵ تیر ۱۳۹۶، ۰۱:۲۶ ب.ظ

روز 28 تیرماه سال... روح من در کالبدی جسمانی، از دنیایی اثیری، آرام و خاموش به این دنیای پرغوغا  و پر سودا هدیه شد. طفلک روح من! پا به عرصه ای هولناک و شگرف گذاشت تا هستی را معنا کند و طبق ناموس خلقت هزارتو های این عرصه را برای گشودن دری از جنس جاودانگی پیمایشی جانکاه داشته باشد. روح طفلکی من، سال ها پیش، ترانه های شادی را برای جان هایی سرود که پیوندی عمیق با او داشتند. ترانه هایی که فقط آنها را سرود. نهال روح من در گذر سال ها و ماه ها، تبدیل شده به درختی تنومند که اکنون در این لحظه، اقرار می کنم به صفحات آخر فصل جوانی رسیده ام . درخت زندگی من در میانه راه رشد و بالندگی است در فصلی از جنس پاییز، که زمستانی سرد را به انتظار نشسته؛ زمستانی که نمی دانم به بهار می رسد یا نه؟!... روح طفلکی من اکنون با سرد و گرم این زمانه، با خوبی ها و بدی ها، با مهربانی ها و بی مهری ها ، با فراز و نشیب ها، با قهر و آشتی ها، با عشق و محبت خو گرفته...بی تابی هایش از این دنیای خاکی کمتر شده؛ اما هنوز پیچ و خم های این هزارتو برایش ناشناخته است و نتوانسته معمای راه هایی که بیراهه اند و بیراهه هایی که راهند را حل کند!... 

سه روز دیگر تا تولدم...

روح طفلکی من! تولدت مبارک :)

  • روشا مجد

عشق آمدنی است...

سه شنبه, ۱۳ تیر ۱۳۹۶، ۰۴:۵۱ ب.ظ

تکیه کلامش این بود: " عشق آمدنی است نه آموختنی " و سه بار عشق به سراغش آ مد. هر بار گمان می کرد نیمه گمشده اش را یافته و دختر مورد علاقه اش آنقدر زیباست که به آفتاب می گوید: " تو در نیا، من در می آیم "... در چشم چرانی هم همتا نداشت. مانده ام که چرا فقط سه بار عاشق شده است؟!... عشق اولش سرخ و سفید و چاق و چله بود با مو های سیاه... در روزگاری که زن ها خودکشی می کنند لاغر شوند او عاشق زنی از نوع تپل مپلش شده بود. دلخسته و نالان میگفت:" ما یک روحیم در دو بدن "... پس از دو ماه لاو ترکاندن عشقش فروکش کرد و به عشق دوم اعتراف کرد. می گفت: این دختر، همان ایده آل من است. اینبار نیمه اش دختری لاغر اندام و بور بود. ادعا می کرد با او تفاهم کامل دارد... دیر زمانی نگذشت و این عشق هم سرانجامش جدایی بود و بی سر انجامی... برای سومین بار هم عاشق شد! این دفعه نه چاق بود و نه لاغر. می گفت به این نتیجه رسیده ام که زن باید میانه باشد و موخرمایی... اینبار هم پایان کار همان آش و همان کاسه بود... به او گفتم: رفیق! با این فرمان، در جاده زندگی به مقصد نمیرسی . فقط جاده را می بینی و دیگر هیچ!... زنگ بزن به پدر و مادرت تا دختری را برایت نشان کنند. کلید سعادتت در دست آنهاست...

  • روشا مجد

یک روز دوست داشتنی

دوشنبه, ۵ تیر ۱۳۹۶، ۰۹:۵۴ ق.ظ

تازه از نماز عید فطر برگشته ایم امروز بی نظیر بود؛ پر از حس های ناب و دوست داشتنی. دیدن آن همه زن و مرد با یک نقطه مشترک هیجان انگیز است و قابل افتخار. طاعات و عبادات همگی قبول و عیدتان مبارک   :)

  • روشا مجد

بوسه باران مرگ

جمعه, ۲ تیر ۱۳۹۶، ۱۲:۱۳ ب.ظ

امروز واژه مرگ بوسه باران لب های حقیقت می شود. لب هایی که مرگ را فریاد می زنند برای پتک شدن بر سندانی شیشه ای...

 " مرگ بر اسرائیل " " مرگ بر آمریکا " " زنده باد فلسطین "

  • روشا مجد

آن هایی که نگرانند بخوانند.

سه شنبه, ۳۰ خرداد ۱۳۹۶، ۰۵:۳۰ ب.ظ
تعداد اندکی از دوستان، پس از پرتاب موشک های ایران به سوی داعش اظهار نگرانی می کنند که مبادا جنگ شود و از آنجا که طعم تلخ جنگ را چشیده اند علاقه ای به تکرار دوباره این تجربه تلخ ندارند. و همچون عالمان دهر در نکوهش پرتاب موشک های سپاه در وبلاگ هایشان قلم میزنند. اینگونه به نظر میرسد که دوستان در حریم امنشان فکر می کنند مصالح امنیتی کشور را بهتر از سپاهی تشخیص میدهند که در صف مقدم حفاظت از صلح و آرامش کشور ایستاده است و استدلال آنها برای حفظ صلح و امنیت کشور صحیح تر و ارجح تراست. دوست عزیز! بیرون گود در حریم امنت نشسته ای و دکترین دفاعی تعریف می کنی؟!
خبر ندارید! مدت هاست که جنگ شده؛ منتها بنا به تجربیات 8 سال جنگ تحمیلی، نیروهای مدافع کشور، اینبار از خارج از مرزهای وطنی به دفاع پرداخته اند که مانند جنگ 8 ساله همه کشور در گیر جنگ نشود و مردم جنگ را خیلی لمس نکنند و در آرامش باشند. در حقیقت خط مقدم دفاع از کشور خارج از مرزهاست. همه ما صلح را به جنگ ترجیح می دهیم. شما در خانه امنتان فقط نگرانید در حالی که جوانان غیرتمند این سرزمین همین حالا همین لحظه در خارج از مرزهامان در سوریه و عراق برای حفظ امنیت من و شما جانشان را در طبق اخلاص گذاشته اند.
در جریان دفاع مقدس ما آغازگر جنگ نبودیم به خاک ما تعرض شد. دشمن وارد حریم ما شده بود و مردان ما از خاک و ناموسشان دفاع کردند. دشمن نیامده بود که ببیند اگر با او مصالحه کردیم، برگردد و آب از آب تکان نخورد. آمده بود سرزمینمان را تصاحب کند. دفاع کردیم و ذره ای از خاکمان را تقدیم دشمن نکردیم. بهایش را هم با خون هزاران شهید و نقص عضو هزاران جانباز دادیم که به قول شما هنوز که هنوز است آثار ناشی از جنگ، پس از قریب 30 سال خود را نشان می دهد.
و اما پرتاب موشک های ما به دیر الزور، حمله به کشور خاصی نبود، حمله به مقر فرماندهی تروریست های داعشی بود که طراحی حوادث تروریستی تهران به وسیله آنان صورت گرفته بود. با هماهنگی دولت سوریه و عراق این کار انجام شد؛ حتی ارتش سوریه همزمان و کاملاً هماهنگ با سپاه به مواضع تروریست ها حمله کرد. به نظر شما حمله تروریستی به مردم بی گناه، آن هم در پایتخت ایران در عمق خاک ایران تجاوز محسوب نمی شود؟! شرارت محسوب نمی شود؟! در نظر داشته باشید که داعش موفق به اجرای دو عملیات شد. عملیات های گسترده دیگر توسط نیرو های اطلاعاتی و امنیتی ما خنثی شد. که اگر گروه های دیگر هم موفق به اجرای عملیاتشان در سراسر کشور می شدند، می دانید چه فاجعه ای رخ میداد؟!
خنده دار است داعش را با پشه مقایسه می کنید؟! آمریکا را با خوی استکباری و زور گویش با پشه مقایسه می کنید؟! همین پشه ها اگر در خانه را به رویشان بگشایید وارد می شوند. اگر آمریکا و داعش و دشمنان دیگر تا الان وارد حریم ما نشده اند به این دلیل است که به آنها اجازه نداده ایم و از موضع قدرت پاسدار مرزهایمان بوده ایم. نه اینکه آنها نخواسته اند به ما تعرض کنند. مگر سرزمین یمن، عراق، سوریه و افغانستان به سرزمین آمریکا تجاوز کرده بودند؟! مگر یمن به سرزمین عربستان سعودی تجاوز کرده بود که مردمان بی گناهش از جانب آل سعود به خاک و خون کشیده می شوند؟!
بله همه ما طرفدار صلح و آرامش پایدار هستیم آن هم برای همه مردم دنیا. شعار دادن و لفاظی و قلم فرسایی در محیطی امن و آرام بسیار آسان است.آرامش و امنیتی که حاصل خون افرادی است که در این مقطع، شرائط ایجاب می کند خارج از مرزهای وطنی با دشمن بجنگند.
خوش خیالی محض است اگر فکر کنید تا به حال دشمن نخواسته سرزمین ما را مورد تعرض قرار دهد. در این 30 سال نتوانستند زیرا از حدود ثغورمان با تقدیم خون شهدایی چون شهدای 8 سال جنگ تحمیلی دفاع کرده ایم. اگر نه ما هم وضعیتمان مشابه یمن، سوریه، عراق و افغانستان بود.
سکوت در مقابل داعش ذلت نیست؟!
اگر خون هم وطنان تهرانی پایمال می شد ذلت نبود؟!
اگر در مقابل زیاده گویی ها و عملیات تروریستی سکوت می کردیم دشمن جریح تر نمی شد؟!
اگر سکوت می کردیم در امان بودیم؟!
بگذارید مدافعان و مردان غیوری که در خارج از مرزهایمان در صف اول جنگ با داعش هستند درباره این موضوع اظهار نظر کنند. آنها محق ترند تا من و شما که در خانه هایمان امنیتی را نفس میکشیم که این افراد با تقدیم جانشان به ما هدیه داده اند.
اگر کسی یقه شما را بی جهت گرفت و چند مشت حواله سرو صورتتان کرد مسلما شما به او نگاه نمی کنید. اگر انسان نرمالی باشید خطر را احساس می کنید و مشت های قوی تری نثارش می کنید. آنجا هم بخواهید شعار صلح طلبی سر دهید طرف ناکارتان کرده.
دوست عزیز! داعش به خانه ما تجاوز کرده است. هم وطنان ما را کشته.نگرانی معنی ندارد شما باید با قدرت تمام از خودت دفاع کنی. نگرانی برای وقتی است که اتفاقی نیفتاده و شما ترس وقوع آن اتفاق را دارید.
امام حسین طرفدار خشونت بود؟! جان یاران و زن  فرزندانش برایش اهمیتی نداشت؟! در آن مقطع امام حسین با علم و آگاهی به دادن تلفات جانی به جنگ یزید رفت چرا که شرائط ایجاب میکرد. حفظ ارزش ها و بر افراشتن پرچم حق ایجاب می کرد.


  • روشا مجد

ما با موشک تو دهنی می زنیم

دوشنبه, ۲۹ خرداد ۱۳۹۶، ۰۴:۲۱ ب.ظ

نوش جانتان موشک های غیرت ایرانی! با دم شیر بازی کردن چنین عاقبتی دارد. امیدوارم موش های آل سعود دیگر برای ایرانی جماعت رجز خوانی نکنند و از این پس برای حریفی هم قد و هم وزن خود شاخ و شانه بکشند. با شش موش کثیف ترقه بازی بچگانه ای به راه انداختید؛ با شش موشک پاسختان را دادیم. تازه، آن هم دست گرمی بود...

آمریکا و آل سعود بدانند! ایران با موشک دهان یاوه گویان را مهر خاموشی می زند. تحریم های ضد موشکی را هم بگذارید در سنا و آبش را بخورید.  بچه های سپاه در این گرمای تابستان دلمان را خنک کردند. به قول داش مشتی ها: " جیگرمان حال آمد "

دیگران هم لطفاً کمتر به آمریکا لبخند بزنند!

  • روشا مجد

چه دولت صلح طلبی داریم ما !!!

يكشنبه, ۲۸ خرداد ۱۳۹۶، ۱۰:۲۷ ق.ظ

ای جان! چه دولت صلح طلبی داریم ما!!! اهل خشونت و  تندروی نیست. به همه دست دوستی میدهد. به گرگ تیز دندان! به روباه مکار! به گربه نره !


عالی جنابان! نشد که بشود. برجام راه چاره نبود. اشتباه محض بود. جمع و جور کنید خودتان را. باشد بابا! شما صلح طلب! عجالتاً یک حرکتی از خودتان در مقابل تصویب سنای آمریکا در تحریم ایران، در وکنید، نگویند ایرانی جماعت سیب زمینی تشریف دارند. در دفاع  از برجام حنجره هاتان را جر می دادید حالا که برجام شکست خورده، در مقابل اولدورم بولدورم آمریکا یک آاااا هم بگویید بد نیست. عمویی! بگو: آاااا.

بارک الله...

یسوزد پدر عاشقی!

دولتمان عاشق کدخداست ( ورژن جدیدش، داعش بین المللی ). میگویند عاشق نه می بیند و نه می شنود. کر است و کور. وصف حال دولت ماست، عشق رابطه با کدخدا کورش کرده. تحریم های بیشتر، تمدید تحریم های ایسا، تحریم چند روز پیش سنای آمریکا علیه صنایع دفاعی و موشکی و عملاً نقض برجام را نمی بیند.

ای وای رئاکتورمان...

ای وای سانتری فیوژهامان...

ای وای سوخت هامان...

ای وای دانش هسته ای مان...

ای وای عزت از دست رفته مان...

ای وای ساده لوحی مان و اعتماد به آمریکای بدعهد و جنایتکار!

این ژست محافظه کارانه تان دارد حال ملت را خراب میکند. زبون شدن در مقابل دشمنی که با انرژی هسته ای و دانش موشکی ما مشکلی ندارد بلکه مشکلش دقیقاً خود ماییم. ایرانی جماعت این همه حقارت را برنمی تابد. مانده ام با چه رویی پشت تریبون ها حاضر می شوید و حماقتتان را توجیه میکنید!


  • روشا مجد

حریف مردان جنگی ما نمیشوند...

چهارشنبه, ۱۷ خرداد ۱۳۹۶، ۰۸:۵۴ ب.ظ
ایران امن و امان است. بهشتی است در میان جهنم تحجر داعشی ها و سعودی ها...
این قبیل عملیات تروریستی دشمنان این مرز و بوم برای مردم این سرزمین که آرمان هایشان را با هدیه خونشان به دنیا عرضه کرده اند چیز عجیب و غریبی نیست. خانواده های عزادار این حمله کور دشمن ،همچون خانواده های بیشمار دیگر ایرانی که سهمشان را باجانشان در ایرانی بودنشان ثابت کرده اند . راه صبوری کردن در راه میهن را آموخته اند. و خداوند دلهاشان را یقیناً آرام میکند.
سرزمین ما ابرقدرتی است که خار چشم دولت های عقب افتاده ای چون آل سعود و امثالهم است.
این ها در میادین جنگی حریف مردان جنگی ما نیستند و با این قبیل عملیات کورکورانه شنیع، سعی در جبران شکستشان دارند. مردان ما متحد و مقتدر ایستاده اند.
  • روشا مجد

پروانه شو

سه شنبه, ۱۶ خرداد ۱۳۹۶، ۰۳:۲۸ ب.ظ

بعضی از آدم ها انتخاب شده اند برای جابجایی کوه ها، برای تاب آوردن تندبادها، برای دست و پنجه نرم کردن با دشوارترین آزمون ها. فقط ، بعضی از آدم ها انتخاب شده اند! آدم های معمولی زندگی معمولی دارند. ریتم زندگیشان آرام و یکنواخت است. همه چیز به وقتش همانگونه است که انتظار دارند. زندگیشان یک دومینو منظم است اما آدم های خاص و انتخاب شده، هفت خان رستم و اسفندیار در برابر هفت خان زندگیشان لنگ می اندازد. تندبادها همه زیر و بمشان را دگرگون می کند. آنقدر زیاد که اگر کرم درون پیله اند، تبدیل به پروانه می شوند. پروانه ای آزاد و رها از وابستگی و تعلق. پس پروانه شو. بگذار تندباد زندگی تازیانه حرصش را بر همه وجودت فرود آورد تنها اینگونه یک مبارز کارآزموده خواهی شد.

  • روشا مجد